TRAFİKTE CAN MI, CÜZDAN MI?

Trafik dediğimiz şey aslında sadece direksiyon, yol, araç ve kurallar değildir…
Trafik; sabırdır, saygıdır, vicdandır.
Bir de işin acı tarafı var: Trafik bazen bir anlık öfkenin, bazen bir saniyelik dalgınlığın, bazen de “ben geçerim” kibirinin adıdır.

Türkiye’de yıllardır aynı cümleyi duyuyoruz:
“Trafikte tedbir hayat kurtarır.”
Bu cümle doğru. Hem de tartışmasız doğru.

Ama şimdi yeni çıkan trafik düzenlemesiyle birlikte toplumda başka bir cümle daha dolaşmaya başladı:
“Tedbir tamam da… bu iş biraz cep yakacak.”

İşte mesele tam da burada başlıyor.

Kurallar Sert Olmalı mı? Evet.

Önce hakkı teslim edelim.

Makas atan, drift yapan, emniyet şeridini babasının tarlası sanan, kırmızı ışığı “tavsiyeye” çeviren, telefonla mesajlaşarak araba kullanan bir sürücü…
Sadece kendi canını değil, hepimizin canını tehlikeye atıyor.

Bu insanlara “aman canım bir daha yapma” demekle olmuyor.
Çünkü bazıları gerçekten anlamıyor.
Bazıları anlıyor ama umursamıyor.
Bazıları ise “ceza da yesem yine yaparım” kafasında.

O yüzden bu tip ağır ihlallere ağır ceza gelmesi, vicdanen de mantıken de doğru.

Ama… Ceza Adalet mi, Ceza Ekonomi mi?

Gelelim işin tartışmalı tarafına…

Yeni düzenleme cezaları öyle bir noktaya taşıyor ki artık ceza, bir sürücüye “ders” olmaktan çıkıp aile bütçesini yıkan bir felakete dönüşüyor.

Bir insan düşünün;
Çocuğunu okula götürüyor, işe gidiyor, hastasını hastaneye yetiştiriyor…
Bir anlık dikkatsizlik yapıyor.
Bir tabela görmüyor.
Bir hız sınırını fark etmiyor.

Evet, hata yapıyor.
Ceza yesin.
Ama ceza öyle bir geliyor ki, adamın bir aylık maaşı gidiyor. 

Güvenlik, yoksulu ezerek sağlanmaz.!

İşte burada insanın aklına şu soru düşüyor:

Biz bu cezaları gerçekten can kurtarmak için mi artırıyoruz, yoksa bütçeyi kurtarmak için mi?

Çünkü toplumun büyük kısmı şunu hissediyor:
“Trafik artık güvenlik meselesi değil, tahsilat meselesi oldu.”

Bu hissiyat bile başlı başına tehlikeli.

Devletin Görevi Sadece Ceza Kesmek Değildir

Trafikte güvenliği sağlamak sadece “ceza artırmak” değildir.

Asıl güvenlik şunlarla olur:
    •    Yolların düzeltilmesi
    •    Tabelaların doğru yerleştirilmesi
    •    Aydınlatma yapılması
    •    Sürücü eğitimlerinin gerçekten verilmesi
    •    Ehliyetin ciddi bir süreç haline getirilmesi
    •    Denetimin adil yapılması

Çünkü bir ülkede insanlar kurala uymuyorsa, önce şunu sormak gerekir:
Kural mı eksik, eğitim mi eksik, yol mu eksik, denetim mi eksik?

Hepsi eksikse, ceza tek başına mucize yaratmaz.

Trafik Terörüyle Mücadele Şart… Ama Vicdan da Şart

Yeni trafik kanunu bazı yönleriyle doğru bir adım.

Özellikle:
    •    makas atanlar
    •    alkollü araç kullananlar
    •    aşırı hız yapanlar
    •    telefonla araba kullananlar
    •    drift yapanlar

Bu insanlara ağır ceza gelmesi, toplumun can güvenliği için şart.

Ama diğer taraftan, cezaların “insan hayatını düzeltmek” yerine “insanın hayatını bitirmek” noktasına gelmesi de ayrı bir problem.

Çünkü ceza, adaletle birleşmezse…
Kural, saygı doğurmaz.
Sadece korku doğurur.

Ve korkuyla yönetilen trafik, bir süre sonra daha fazla stres, daha fazla öfke, daha fazla kavga üretir.

Trafikte tedbir hayat kurtarır, evet.

Ama unutmayalım:
Adalet de hayat kurtarır.

Cezalar elbette caydırıcı olmalı.
Ama vatandaşın cebini değil, vicdanını hedef almalı.

Çünkü trafik, sadece direksiyon başında değil…
Bir ülkenin ahlakında ve adalet duygusunda da yazılır.