MİLLİ MAARİF MODELİ MODELİN GERÇEK UYGULAYICILARI ÖĞRETMENLER

Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli, kağıt üzerinde "Bütüncül Şahsiyet Gelişimi" ve "Erdem-Değer-Eylem" gibi iddialı ve yerli bir felsefi zemin sunuyor.

 Eğitimin sadece test çözmekten ibaret olmadığı, ahlaki ve beceri temelli bir yaklaşıma evrilmesi gerektiği tezi, pedagojik açıdan kıymetlidir.

Ancak bir eğitim modelinin başarısı, sadece metnin kalitesine değil, o metni sınıfta hayata geçirecek olan "uygulayıcı gücün" niteliğine ve elindeki "araçların" yerliliğine bağlıdır.

Yani uygulayan öğretmenlerin niteliği ile doğru orantılıdır.

Bir "Birlik Kültürü" Mümkün mü?

Modelin en büyük sınavı, öğretmen odalarındaki çok sesli, hatta yer yer kopuk yapıda verilecek.

 Bugün özellikle ilkokul kademesinde, eğitim fakültesi çıkışlı olmayan; kimyadan veterinerliğe, mühendislikten sosyolojiye kadar çok geniş ve farklı disiplinlerden gelen bir öğretmen profili ile karşı karşıyayız.

Bilimsel olarak bir "Maarif Modeli"nin başarılı olabilmesi için, uygulayıcıların ortak bir pedagojik formasyonda ve vizyonda birleşmesi şarttır.

 Farklı branşlardan gelen ve formasyon süreçleri birbirinden farklı olan bu heterojen yapının, "birlik kültürü" oluşturmadan bu denli köklü bir değişikliği sırtlaması beklemek, temenni ve iyimserlikten öteye geçemez.

 Altyapısı ve pedagojik aidiyeti zayıf bir kadroyla, en mükemmel model bile sınıfta "eski alışkanlıkların" kurbanı olma riski taşır.

Nitekim modele göre 1. Sınıflar mart nisan döneminde okuma yazmaya geçmesi gerekirken pilot okulda aralık ayında okuma yazmaya geçildi…

"Milli" Model, "uluslararası" Görsel

Modelin bir diğer çelişkisi ise dijital içeriklerde karşımıza çıkıyor. "Milli ve yerli" vurgusuyla yola çıkan bir sistemin, öğrencinin en çok vakit geçirdiği dijital platformlarda (EBA vb.) uluslararası stok sitelerinden kopyalanmış videolar ve yabancı figürlerle içerik üretmesi ciddi bir tutarsızlıktır.

Örneğin, Hayat Bilgisi gibi kimlik inşasının en temel dersine "Nova" (Latince: Yıldız/Yeni) gibi yabancı kökenli bir figürle başlamak, modelin kendi içindeki "kültürel bağımsızlık" iddiasıyla çelişir.

Eğer model "Milli Maarif" adını taşıyorsa, kullanılan her bir görsel, seçilen her bir isim ve kurgulanan her bir dijital karakter, bu toprakların kodlarını taşımalıdır. Aksi takdirde, modelin ruhu yerli, bedeni (araçları) ise ithal kalacaktır.

Eğitimde başarı; müfredat, öğretmen ve materyal üçgeninin uyumuyla gelir.

1. Müfredat: Yenilenmiş birçok yönden ideal.
2. Öğretmen: Farklı disiplinlerden gelen, ortak ideal etrafında henüz kenetlenmemiş bir yapı.
3. Materyal: Milli model iddiasına rağmen dijitalde küresel kopyacılıktan kurtulamamış içerikler.

Bir de bu modeli tanıtan koordinatör öğretmen arkadaşlar var ki her kademe aynı sunumlarla içeriklerle daha çok ta sadece anlatımla geçiştirmektedirler…Katılım ve uygulama örnekleri maalesef sadece teorik bilgiden ibaret kalmıştır…

Yani sahadan uygulamadan gelen arkadaşların anlatımı daha etkili olacağı kanaatimizdir…

Milli maarif modeli uygulanabilir ideal bir modeldir….

Yalnız eğitimde model ne olursa olsun nitelik, kalite öğretmenin niteliği kadar başarılı olur…

Başarılı olması arzumuz isteğimizdir.

Kalın sağlıcakla…