Anladık Ki… İsimler Başka, Meseleler Başka

Siyasette, toplum hayatında ve kamuoyunda bazı kavramların ağırlığı vardır.

İslam denildiğinde inanç, Atatürk denildiğinde Cumhuriyetin kurucu değerleri, milliyetçilik denildiğinde vatan ve millet sevgisi, hukuk denildiğinde adalet, sağlık denildiğinde insan hayatı, ekonomi denildiğinde ülkenin refahı akla gelir.

Fakat zaman zaman insanın aklına şu soru geliyor:

Bir kavramın adını taşımak, gerçekten o kavramın bütün değerlerini temsil etmek anlamına gelir mi?

Geçmiş yıllara baktığımızda bu soruyu sormamıza sebep olan pek çok olay yaşandı.

FETÖ yapılanması, dini söylemleri ve İslami kavramları kullanarak toplumda kendisine alan açtı. Ancak daha sonra ortaya çıkan yapı ve uygulamalar, din ile dini söylemlerin istismar edilmesinin ne kadar farklı şeyler olduğunu gösterdi.

Siyasette de benzer tartışmalar yaşanıyor.

CHP, Atatürk’ün kurduğu Cumhuriyet Halk Partisi’dir. Fakat Atatürk’ün adı üzerinden yapılan her tartışmanın, Atatürk’ün bütün düşüncelerini eksiksiz şekilde temsil ettiği söylenebilir mi?

İYİ Parti ve milliyetçilik konusunda da aynı soru sorulabilir. Milliyetçilik yalnızca bir siyasi kimlik veya seçim sloganı mıdır, yoksa milletin tamamını ilgilendiren daha geniş bir sorumluluk anlayışı mıdır?

Saadet Partisi açısından Milli Görüş, DEM Parti açısından Kürt meselesi ve Kürt vatandaşların talepleri, Türk Tabipleri Birliği açısından sağlık, TÜSİAD açısından ekonomi, barolar açısından hukuk ve Anayasa Mahkemesi açısından adalet…

Bütün bu başlıkların her biri toplum açısından son derece önemli.

Ancak burada asıl mesele kurumların veya siyasi yapıların isimleri değil.

Asıl mesele, savunulduğu söylenen değerlerin gerçekten ne kadarının hayata geçirildiğidir.

Bir siyasi parti milliyetçilikten söz edebilir. Önemli olan, farklı düşüncedeki vatandaşını da milletin bir parçası olarak görebilmesidir.

Bir parti Atatürk’ü referans gösterebilir. Önemli olan, Cumhuriyetin temel değerlerini günlük siyasetin tartışmalarından bağımsız olarak nasıl yorumladığıdır.

Bir kurum hukuktan söz edebilir. Önemli olan, hukuk söz konusu olduğunda yalnızca kendisi için değil, herkes için aynı ilkeleri savunabilmesidir.

Bir meslek kuruluşu sağlığı savunduğunu söyleyebilir. Önemli olan, sağlık çalışanlarının ve vatandaşların gerçek sorunlarına ne kadar çözüm üretebildiğidir.

Ekonomiyi konuşanların da, ülkenin ekonomik gerçekleriyle vatandaşın mutfaktaki gerçeği arasındaki mesafeyi görmesi gerekir.

Çünkü kavramlar, kurumların veya siyasi yapıların mülkiyetinde değildir.

İslam, Müslümanların ortak değeridir.
Atatürk, Türkiye Cumhuriyeti tarihinin kurucu şahsiyetidir.
Milliyetçilik, herhangi bir siyasi partinin tapulu malı değildir.
Hukuk, herhangi bir kurumun tekelinde değildir.
Adalet, hepimizin ortak ihtiyacıdır.
Sağlık, bütün toplumun hakkıdır.
Ekonomi ise hepimizin sofrasına dokunur.

Bu nedenle artık isimlere değil, ortaya konulan işe bakmak gerekiyor.

Kim ne söylüyor?

Ne yapıyor?

Söylediğiyle yaptığı birbirini tutuyor mu?

İşte asıl ölçü burada.

Siyaset değişir, partiler değişir, yönetimler değişir, kurumların yöneticileri değişir.

Ama milletin ortak değerleri kalır.

Bugün bir kavramı kendi siyasi kimliğinin parçası olarak görenler, yarın o kavramın toplum tarafından yeniden sorgulanabileceğini unutmamalı.

Çünkü hiçbir siyasi parti Atatürk’ün, hiçbir kurum adaletin, hiçbir meslek örgütü sağlığın, hiçbir ekonomik kuruluş da ülkenin ekonomisinin sahibi değildir.

Değerler bizim ortak değerlerimizdir.

Ve belki de artık sormamız gereken soru şudur:

“Sen hangi değerin adını taşıyorsun?” değil,
“Taşıdığını söylediğin değere ne kadar sadıksın?”

Bence Türkiye’nin bugün en çok ihtiyacı olan sorgulama da budur.