ÜŞÜYEN BİR BOZKURT

Muhsin Yazıcıoğlu’nun Ardından

Türk siyasetinin en sert rüzgârlarında bile eğilmeyen bir çınardı …

Onu anlatmak, sadece bir siyasetçiyi anlatmak değildir; bir duruşu, bir ahlakı, bir Anadolu irfanını anlatmaktır.

Anadolu’nun bağrından kopup gelen bu adam, çocuk yaşta Kur’an’la tanışmış, hafızlığını tamamlamış; hayatını sadece siyasetle değil, inançla, edep ile ve hakka riayetle yoğurmuştu. Onu tanıyanların dilinde hep aynı cümle vardı: “Asla haram yemedi.” Bugün bu cümle, bir övgü değil; bir özlem gibi yankılanıyor kulaklarımızda.

Siyasetin kirlenmiş yollarında yürürken bile tertemiz kalabilmek…

 İşte onu farklı kılan buydu.  çatısı altında verdiği mücadele, sadece bir ideolojinin değil, bir vicdanın mücadelesiydi. O, makam peşinde değil; milletin duasında yer edinme derdindeydi.

Ama bazı hikâyeler vardır… Tamamlanmaz. Yarım bırakılır. Ve o yarım kalan yer, insanın içine oturur.

25 Mart 2009…

Bir helikopter düştü. Sadece bir araç değildi yere çakılan; bir umut, bir duruş, bir güven duygusu ve belki bir ülkenin geleceği o dağlara gömüldü. Günlerce süren sözde arama çalışmaları, geciken müdahaleler, kaybolan sinyaller, tartışmalı detaylar…

Resmî raporlar bir “kaza” dedi.

Ama milletin vicdanı inanmadı, susmadı.

Bugün hâlâ sorular soruluyor:Neden geç ulaşıldı?

Neden bazı kayıtlar silindi?

Neden bu kadar belirsizlik kaldı?

Bu sorular, sadece bir liderin ölümüne değil; adaletin gecikmesine yöneltilmiş sorulardır.

 Ve evet…

Bunu dile getiren milyonlar gibi, birçok insan bu olayın tam anlamıyla aydınlatılamadığı kanaatinde. Bu bir iddia değil sadece; bu, kapanmayan bir vicdan dosyasıdır.

Muhsin Yazıcıoğlu, sadece bir siyasi figür değildi. O, Anadolu’nun “bozkurtu” idi; ama sertliği kadar merhameti, kararlılığı kadar tevazusu vardı.

Onu idol yapan şey, sloganları değil; yaşadığı hayattı. Söylediğini yaşayan, inandığını savunan, bildiğini saklamayan bir adamdı.

Bugün geriye dönüp baktığımızda şunu açıkça görüyoruz:

Bu millet, dürüst insanı unutmaz.

Haramdan kaçanı unutmaz.

İnancı ile yaşayanı unutmaz.

Muhsin Yazıcıoğlu…

Belki bir dağın başında son nefesini verdi ama

Bir milletin kalbinde hâlâ dimdik ayakta.

Ruhun şad, mekanın cennet, davan rehberimiz olsun koca reis...

Kalın sağlıcakla….