‘14 ŞUBAT’’ TAKVİMDE SEVGİ VİTRİNDE FİYAT!

Bugün 14 Şubat…
Yani takvim yapraklarının “Sevgililer Günü” diye bağırdığı o meşhur gün.

Şöyle bir düşünün…
Sevgililer Günü, doğum günü, tanışma yıldönümü, evlilik yıldönümü, Dünya Kadınlar Günü, Anneler Günü… Derken bir bakıyoruz, neredeyse haftaya bir gün düşüyor. İnsan bazen takvime değil de, sanki borç çizelgesine bakıyormuş gibi hissediyor.

Bu günlerin en büyük kazananı kim peki?

Cevap basit: Firmalar.

Çünkü bu günlerin bir kısmı artık duygudan çok “kampanya” kokuyor.
Sevgi, şefkat, zarafet gibi en kıymetli şeyler; koca koca afişlerin, neon yazıların, indirim etiketlerinin arasında sıkışıp kalıyor.

Bir yerlerde birileri kadınlara (ve erkeklere) bunu nazikçe anlatmalı:
“Bu günlerin çoğu, sevginin hatırlatılması için değil, ürün satılması için büyütülüyor.”

Elbette hediyeleşmek kötü değil.
Hediye bir jesttir, bir inceliktir, bir tebessüm sebebidir.

Ama sorun şu:
Hediye bir “gönül işi” olmaktan çıkıp “zorunluluk” haline geldiğinde, sevginin tadı kaçıyor.

Bir erkek için bazen bu günler şöyle bir baskıya dönüşüyor:
“Ya bir şey almazsam?”
“Ya eksik kalırsam?”
“Ya sevgim ölçülürse?”

Oysa sevgi, ölçülecek bir şey değildir.
Sevgi, fiyat etiketiyle anlatılamaz.

Bir buket çiçek, bir kolye, bir parfüm… Hepsi güzel.
Ama bir kadının asıl hatırladığı şey, çoğu zaman bunlar değildir.

Kadın şunu unutmaz:
İçten bir söz.
Yorgunken yapılan bir çay.
Omzuna bırakılan bir el.
“Ben buradayım” diyen bir bakış.
Kimse görmezken gösterilen değer.

Asıl hediye budur.

Çünkü sevgi, bir güne sığmaz.
Sevgi, yılın bir gününde hatırlanıp diğer günlerinde unutulacak bir şey değildir.

Sevgiyle huzurla geçen her gün zaten özeldir insan için.
Takvimde yazmasa da…
Reklamlar hatırlatmasa da…
Bir mağaza vitrini bağırmasa da…

Bir insanın gönlüne düşen sıcaklık, her gün 14 Şubat’tır aslında.

O yüzden bugün bir hediye almak isteyen alsın.
Bir çiçek uzatmak isteyen uzatsın.
Bir mesaj yazmak isteyen yazsın.

Ama kimse kendini mecbur hissetmesin.

Çünkü gerçek sevgi;
kredi kartı limitiyle değil, kalbin limitiyle ölçülür.

Ve en güzel sevgi,
gösterişsiz olanıdır.