Yıllarca Ceplerde Taşındı, Bir Dönemin Vazgeçilmeziydi!

Bir zamanlar Elazığ sokaklarında ağır ağır yürüyen yaşlıların cebinden yalnızca bir saat değil, adeta bir dönemin hikâyesi çıkardı. Yeleğin ya da ceketin cebine özenle yerleştirilen köstekli saatler, zincirleriyle kıyafetin üzerine tutturulur, her bakıldığında geçmişin zarafetini hatırlatırdı.

Saatin kendisinden önce zinciri fark edilirdi. Cebin kenarından süzülen o ince metal zincir, sahibinin kimliğini ve döneminin şıklığını yansıtan küçük ama dikkat çekici bir ayrıntıydı. Bir saati görmek, çoğu zaman onun sahibinin yaşam tarzına dair de ipuçları vermeye yeterdi.

SADECE SAAT DEĞİL, BİR ALIŞKANLIKTI

Köstekli saatler, cep telefonlarının ve dijital saatlerin olmadığı dönemlerde zamanı öğrenmenin en zarif yollarından biriydi. Ancak bu saatler yalnızca zamanı göstermekle kalmıyor, taşıyan kişinin üzerinde geçmişten gelen bir asalet duygusu da bırakıyordu.

Elazığ’da özellikle yaşlıların kullandığı köstekli saatler, yıllar boyunca babadan oğula, dededen toruna aktarılan eşyalar arasında yer aldı. Kimi zaman bir sandığın içinde yıllarca saklandı, kimi zaman da sahibinin cebinden hiç eksik olmadı.

YILLAR GEÇTİ, SAATLER DURDU AMA HİKÂYELERİ KALDI

Bugün köstekli saatlerin sesi artık eskisi kadar sık duyulmuyor. Fakat antika dükkânlarında, eski eşya koleksiyonlarında ve aile sandıklarında bu saatlere rastlamak hâlâ mümkün.

Her çizik, her pas izi ve her zincir, farklı bir hikâyeyi saklıyor. Belki yıllarca aynı cebin içinde taşındı, belki önemli bir buluşmaya yetişmek için defalarca çıkarıldı, belki de bir dedenin hatırası olarak yıllardır bir çekmecede bekliyor.

Günümüzde ise köstekli saatlere yalnızca yaşlılar değil, geçmişin izlerini arayan gençler ve antika meraklıları da ilgi gösteriyor.

Çünkü bazı eşyalar eskimez…

Sadece zaman değişir.

Ve bir köstekli saat, cebin içinde sessizce dururken aslında bir ailenin, bir şehrin ve geçmişte kalmış bir hayatın hikâyesini taşımaya devam eder.